{"id":10373,"date":"2019-02-27T18:04:17","date_gmt":"2019-02-27T17:04:17","guid":{"rendered":"https:\/\/archive2.bakonline.org\/?post_type=program_item&p=10373"},"modified":"2019-02-27T18:07:21","modified_gmt":"2019-02-27T17:07:21","slug":"landscape","status":"publish","type":"program_item","link":"https:\/\/archive2.bakonline.org\/nl\/program-item\/landscape\/","title":{"rendered":"Landscape"},"content":{"rendered":"

Hoewel Denisa Lehock\u00e1 en Boris Ondrei\u010dka allebei hun eigen onafhankelijke, gescheiden artistieke praktijken hebben, overlappen hun interesses op verschillende niveaus. De tentoonstelling Landscape<\/em> presenteert zowel hun individuele werken als de resultaten van het proces van wederzijdse be\u00efnvloeding en samenwerking. Terwijl Lehock\u00e1 een introspectieve methode van werken laat zien, waarbij ze op een beschouwende manier haar eigen gedachten, gevoelens, dromen, wensen en herinneringen uitdrukt, kiest Ondrei\u010dka voor een naar buiten gerichte observatie van wat er om hem heen gebeurt. Waar de reflectieve activiteit van Lehock\u00e1 resulteert in een complexe eenheid van organische structuren, efemere objecten en tekeningen, richt Ondrei\u010dka zijn aandacht op de registratie van nieuwe artifici\u00eble topografie\u00ebn als een resultaat van diverse ontwikkelingen in de samenleving. Of hij onderzoekt hoe muziek, literatuur en film, maar ook activisme invloed hebben op ons begrip van het hedendaagse. Samen gepresenteerd brengen Lehock\u00e1 en Ondrei\u010dka de associatie van het kunsthistorische genre landschap in een hedendaags perspectief.<\/p>\n

Deze tentoonstelling past binnen BAK\u2019s praktijk van de op lange termijn gerichte samenwerking met kunstenaars die meestal leidt tot een solo-expositie. De afgelopen jaren hebben Lehock\u00e1 en Ondrei\u010dka deel genomen aan verschillende projecten, zoals Now What? Dreaming a better world in six parts<\/em>, 2003, toen hun artistieke deelname bestond uit een plan voor installatie voor deel \u00e9\u00e9n; de tentoonstelling On Hope and Other Misunderstandings<\/em>; Now What? Artists Write!<\/em>, waar Ondrei\u010dka een tekst voor leverde; en Cordially Invited<\/em>, 2004, een project waarin hun individuele werken getoond werden.<\/p>\n

Lees meer<\/strong><\/p>\n

Landscape<\/em> door Denisa Lehock\u00e1 en Boris Ondrei\u010dka<\/p>\n

Het is de onderhandeling tussen het po\u00ebtische en het politieke, dat de basis vormt voor de tentoonstelling Landscape<\/em> van Denisa Lehock\u00e1 en Boris Ondrei\u010dka. Hoewel ze gebruik maken van verwijzingen naar het klassieke kunsthistorische genre van het landschap, hebben deze twee kunstenaars de intentie actuele betekenissen over te dragen. Lehock\u00e1 en Ondrei\u010dka gebruiken het landschap als een middel, een drager van zowel kennis als schoonheid, waarmee hedendaagse ontwikkelingen kunnen worden begrepen, ge\u00efnterpreteerd of zelfs geconstrueerd.<\/p>\n

In de grootste installatie ontvouwt zich een landschap van op elkaar leunende, kantelende platen (Lehock\u00e1, Zonder titel, 2005). Door spleten en gaten verschijnen verschillende objecten die zich onder de oppervlakte van de platen bevinden. De panelen zelf vormen de ondergrond voor subtiele tekeningen, schilderingen, teksten en andere interventies. Lehock\u00e1 laat hier een introspectieve methode van werken zien, waarbij ze op een beschouwende manier haar eigen gedachten, gevoelens, dromen, wensen en herinneringen uitdrukt. Door ze naast en over elkaar te plaatsen (zowel in letterlijke als in metaforische zin) verbeeldt ze de verschillende lagen van haar eigen fictieve domein. Het werk is een complex gestructureerd geheel; een gedetailleerde studie die zich niet beperkt tot Lehock\u00e1\u2019s gedachten en gevoelens an sich, maar ook hun onderlinge relaties, niveaus en posities onderzoekt. En hoewel dit model van het gepersonifieerde landschap wellicht lijkt op de gebroken korst van de aarde, straalt het gebarsten plateau tegelijkertijd dynamiek uit en de mogelijkheid van een positieve, katalyserende vernieuwing. Op die manier verandert een droomlandschap in een openbaar voorstel voor imaginaire ‘bewoning’ en voortgaande cultivering. In Total Analysis of the Site<\/em> (2005, video)\u2014waarin Ondrei\u010dka kiest voor een naar buiten gerichte observatie in plaats van zelfreflectie\u2014toont hij een obsessieve, pseudo-wetenschappelijke visuele studie van een ander landschap. Soms zien we een herkenbaar, ietwat glooiend graslandschap, maar in andere shots ook onherbergzame, maanlandschapachtige, verlaten plekken. Door middel van wat hij zelf ’total analysis’ noemt; het in- en uitzoomen van de camera, wordt het terrein aan een zorgvuldig kritisch onderzoek onderworpen. Het resultaat is een absurd visueel essay. De locatie blijkt een golfbaan te zijn in Slowakije die wordt uitgebreid vanwege de groeiende populariteit van het spel, opgekomen mede dankzij de economische en sociale opgang van de welgestelden van het post-1989-tijdperk. Ondrei\u010dka geeft echter geen aanwijzingen die de toeschouwer helpen te begrijpen wat hij nu op zo\u2019n po\u00ebtische wijze aan het inspecteren is. Hij is dan ook niet zozeer op zoek naar achterliggende sociale fenomenen, als wel naar het kenmerkende karakter van een landschap op deze plek vol ‘mysteries’, die een nieuwe, artifici\u00eble topografie vormen. Daarnaast lijkt Ondrei\u010dka ge\u00efnteresseerd te zijn in de tijdelijkheid van een momentopname: het komen en gaan, opduiken en weer verdwijnen en de emoties die hiermee gepaard gaan. Dit is ook het geval in Triangle Blues<\/em> (Ondrei\u010dka, 2005, video) waarin een korte opeenvolging van fragmenten van een voorbijrijdende trein\u2014een metafoor die is uitgesleten vanwege het veelvuldig gebruik ervan in muziek, film en literatuur\u2014de toeschouwer alleen in de sc\u00e8ne achterlaat. Het enige wat overblijft, is het ‘achterblijvende’ beeld van een driehoekig verkeersbord langs de rails.<\/p>\n

Als men kan zeggen dat Triangle Blues<\/em> tot op zekere hoogte de ruimtelijke horizon van de tentoonstelling bepaalt, dan positioneert het werk *The First Minute of the Year *(Ondrei\u010dka, 2005, video) de tentoonstelling symbolisch in de tijd. Met het einde van het millennium in 2000 nog in gedachten verbeeldt dit werk het aftellen van de eerste minuut in het jaar 3000. Door naar een moment te verwijzen bijna duizend jaar later, een moment dat duidelijk buiten ons eigen voorstellingsvermogen ligt, zinspeelt Ondrei\u010dka op een soort metafysica waar kunst zich kan mengen in het speculeren over vragen die tot op heden niet zijn te beantwoorden door wetenschappelijke observatie, analyse en experiment.<\/p>\n

Zowel in de werken zelf als tussen de werken onderling vinden verschillende interventies plaats waarin Lehock\u00e1 en Ondrei\u010dka op elkaar reageren. Daarmee wordt duidelijk dat hun interesses, ondanks hun onafhankelijke artistieke praktijken en totaal verschillende opvattingen en vocabulaires, elkaar op verschillende niveaus kruisen. Het is juist bij deze overlappingen en incidenten dat we een nieuw ‘landschap’ kunnen verwachten waar een artistieke en politieke beeldtaal verschijnt.<\/p>\n

Maria Hlavajova<\/p>\n

Programma<\/strong><\/p>\n

lezing-performance
\n16.04.2005 19.00 uur
\nLezing-performance door Boris Ondrei\u010dka<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Hoewel Denisa Lehock\u00e1 en Boris Ondrei\u010dka allebei hun eigen onafhankelijke, gescheiden artistieke praktijken hebben, overlappen hun interesses op verschillende niveaus. De tentoonstelling Landscape presenteert zowel hun individuele werken als de resultaten van het proces van wederzijdse be\u00efnvloeding en samenwerking. Terwijl Lehock\u00e1 een introspectieve methode van werken laat zien, waarbij ze op een beschouwende manier haar eigen gedachten, gevoelens, dromen, […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":10374,"parent":0,"menu_order":0,"template":"","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"class_list":["post-10373","program_item","type-program_item","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/archive2.bakonline.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/program_item\/10373","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/archive2.bakonline.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/program_item"}],"about":[{"href":"https:\/\/archive2.bakonline.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/program_item"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archive2.bakonline.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/archive2.bakonline.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/program_item\/10373\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15633,"href":"https:\/\/archive2.bakonline.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/program_item\/10373\/revisions\/15633"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archive2.bakonline.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/10374"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/archive2.bakonline.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10373"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}